ไม่มีคู่บุญ ก็ขอให้ทำบุญคู่ตัว คู่อาจไม่มาในเร็ว แต่หากมีคู่อยู่ ไม่ว่าอยู่ขอบฟ้า เดี๋ยวก็เดินทางมาเจอกัน จงอดทนรอ อย่าคว้าคนอื่น มาแก้เหงา เพราะมันบาป และมีแต่ทุกข์กับทุกข์ เคยได้ยินไหม คู่ชั่วคราว มักมาแล้วก็จากไป อยู่ไม่ถาวรคงทนหรอก ถึงเวลาไม่เขา ก็เรานั้นแหละ ต้องจาก เมื่อต้องโบกมือลา ทั้งที่ใจยังรัก แม้คาดหวังว่า จะฝากชีวิตไว้ กับเขาจนลาจาก

เมื่อคำตอบของชีวิต ไม่ได้เป็นอย่าง ที่คิดเอาไว้ เราและเขา เดินมาไกล ได้เพียงเท่านี้ เราก็ต้องวางแผนใหม่ ตั้งหลักใหม่ แต่แผนการมีแฟนทันที เพื่อหาคน คลายเหงา คลายทุกข์ นั้นไม่ใช่ ทางออกที่ดี

นั่นเป็นการ สร้างทุกข์และบาป ให้ตัวเองเพิ่ม หากเวลานี้ ใจยังเจ็บ ก็ปล่อยมันให้เจ็บ ให้รู้สึกว่า เจ็บมันเป็นอย่างนี้เอง รู้เท่าทันมัน อย่าพึ่งเอาชนะมัน หากยังรู้สึกอยู่ เพราะมันไม่ช่วย ให้ลืมได้เร็ว แต่กับเพิ่ม ความเจ็บซ้ำๆ ให้กับตัวเอง

การปล่อยตัวเอง ปล่อยใจให้เป็นอิสระ คือหนทางนำเรา ไปสู่การหลุดพ้น ใจที่วาง คือใจที่นิ่ง ไม่รู้สึกเจ็บปวดอีก เป็นช่วงจังหวะที่ดี ที่เราจะรู้สึก มีพลังน้อยๆ ยิ่งได้หันหน้า เข้าหาธรรม ยิ่งจะเพิ่มความ ร่มเย็น สุข สงบใจให้กับตัวเอง

หมั่นสะสั่มบุญ เข้าไว้ เมื่อไหร่ที่เรา มีบุญมากบุญจะเป็นตัวนำ ทางให้ไปเจอ คนที่มีบุญ และศีลเสมอกัน จะเห็นว่า คนที่มีศีลสมบูรณ์ ไม่พร่องมักจะใช้ชีวิต อยู่กับคนที่ศีลขาดไม่ได้หรอก เพราะคุยกัน ไม่รู้เรื่อง อยู่กันก็ไม่ได้นาน