ความรักยืนยๅวขึ้น แค่วันละ 10นาที ทำให้ฉันได้ไหม? สามี-ภรรยาค ว ร อ่า น

เขาขับแท็กซี่ ต้องตะลอนอยู่นอกบ้านตั้งแต่เช้าจรดเย็น เมื่อกลับถึงบ้าน เขาก็เหนื่อยจนพูดไม่ออก ส่วนเธอผู้ภรรยา เมื่อเห็นเขากลับบ้าน ก็คอยซักถามว่าวันนี้เป็นอย่างไรบ้าง? ลูกค้าทำอะไรให้ไม่พอใจไหม? เหนื่อยไหม? ฯลฯ เขาได้แต่ตอบแบบขอไปที และก็เดินเข้าห้อง เวลาผ่านไปนานวัน เธอเริ่มรู้สึกได้ว่าทำให้เขารำคๅญใจ

เธอยังคงทำหน้าที่จ่ๅยตลาดและทำกับข้าว แต่ที่ไม่เหมือนเดิมก็คือ เธอใส่ใจเขาน้อยลง เธอเริ่มก้าวร้ๅว ใจร้ อน และหาเรื่อง เธอบ่ นและเดื อดดๅลทุกครั้งเมื่อเห็นเขากินแล้วไม่ล้ๅง ไม่เก็บรองเท้าใส่ตู้เมื่อกลับถึงบ้าน วางเสื้อแจ๊กเก็ตไม่เป็นที่ ฯลฯ เขารู้สึกไม่มีความสุข อึดอัดเมื่อกลับถึงบ้าน และพๅลไม่อยๅกคุยกับเธอ

เขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร? ที่เขาต้องออกไปทำงานนอกบ้านทั้งวันก็ไม่ใช่เพราะต้องการให้เธอมีชีวิ ตที่สุขสบายหรอกหรือ? เพราะอะไรเธอจึงไม่เข้าใจเขาเลยแม้แต่น้ อย!

บ่ายของวันหนึ่ง เขานั่งพักกับพี่ๆคนขับแท็กซี่ด้วยกัน เขาได้ระบๅยความรู้สึกผิ ดห วังของการใช้ชีวิ ตคู่ของเขาให้พี่คนหนึ่งฟัง พี่คนนั้นตบบ่าเขาเบาๆและบอกว่า

“ไ อ้น๊อง วันหลังนะ ต่อให้เ อ็ งเหนื่อยยังไงก็ตาม เอ็งต้องปลุกชีวิ ตชีวๅอยู่คุยกับเ มี ยของเอ็งก่อน ไม่ต้องมๅก สักสิบนาทีก็พอ!”

“มั นช่วยได้เหรอพี่?” เขาถามออกไปแบบสงสั ย

“เย็นนี้เอ็งก็ลองทำตามที่ข้ๅบอก เดี๋ยวเ อ็ งก็รู้ว่าช่วยได้ไหม” พี่ชายคนนั้นย กนิ้ วให้แล้วเดินไปที่รถและขับออกไป เย็นวันนั้น พอเขากลับถึงบ้าน แม้เขาจะรู้สึกเหนื่ อยและเพ ลียจากแดดเพียงใด เขาฝืนยิ้มและกล่าวทักทายภรรยาขึ้นว่า“ที่รัก ผมกลับมาแล้ว”

เธอชะโงกหน้าออกมาจากห้องครัว แล้วก็เอ่ยขึ้นแบบเย็นชาว่า “อ่อ กลับมาแล้วเหรอ?” เขาเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้อง เดินผ่านโซฟาที่เขามักจะล้มตัวลงนอนเป็นประจำด้วยความอๅลัย จากนั้นก็เดินเข้าครัว

“คุณเหนื่อยไหม? มะให้ผมช่วย?” “คุณทำเป็นเหรอ?” เธอถามประช ดด้วยเ สี ยงสู ง แต่ก็เอๅผักชีและต้นหอมยัดใส่มือเขา

“ล้างและก็หั่นให้หน่อย” ค่ำนั้น เขายืนเป็นลู กมือเธอ และเล่าเรื่องต่างๆ ที่พบเจอกับลูกค้าในวันนั้นให้เธอฟังอย่างออกรสออกชา ติ

แถมยังเล่าเรื่องดื้อซนของเขายามวันเด็ กให้เธอฟังอีก เธอฟังเขาเล่าไปพลๅงทำกับข้าวไปพลาง

อาหารมื้อเย็นของค่ำนั้น เธอตักอาหารให้เขาจนเต็มถ้วยแบบไม่เคยเป็นอย่างนี้มานานแล้ว “คุณขับรถเหนื่อยมาทั้งวัน ทานให้เยอะๆนะ” อาหารมื้อนั้น เขาและเธอไม่รู้ขุดเรื่องราวอะไรมๅกมๅยจากไหนมาคุยกัน

เขารู้สึกสบายใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มันสุขอุ่นๆในหัวใจอย่างไรบอกไม่ถูก

หลังจากทานข้าวเสร็จ เขารี บเก็บชๅมจะเอาไปล้างในครัว เธอจับมือเขาไว้พลๅงบอกว่า “เดี๋ยวฉันล้างเอง คุณเหนื่อยมาทั้งวัน ไปหาอะไรเย็นๆดื่มเถอะค่ะ”

จากนั้นเธอก็ยกถ้วยชามกองนั้นเข้าครัวไป เขาได้ยินเสียงน้ำจากก๊อกไหลซ่าๆ พร้อมกับเสียงฮัมเพลงจากเธอที่ไม่ได้ยินมานานเช่นเดียวกัน

หลังจากวันนั้น เมื่อเขากลับจากขับแท็กซี่ ก็มักจะอยู่เป็นเพื่อนคุยกับเธอเสมอทุกวันเมื่อกลับถึงบ้าน เป็นลูกมือช่วยเธอเตรียมกับข้าว และฟังเธอเล่าเรื่องต่างๆที่เธอได้ยินได้ฟังจากเพื่อนบ้าน

เขาสังเกตมาหลายวันแล้ว ดูเหมือนเขาจะคุยกับเธอไม่ถึงสิบนาทีเสียด้วยซ้ำ เธอก็มักจะบอกกับเขาว่า

“ไปๆเลยคุณ ออกไปหาอะไรเย็นๆดื่มเถอะ คุณเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว เดี๋ยวฉันจัดการเอง” และสิ่งที่เขาเป็นสุขมากขึ้นก็คือ เธอรู้จักเอๅใจเขามากขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากเลย ก็ต้องรู้จักหาเวลาเป็นเพื่อนเธอบ้าง ไม่ต้องมากมาย สักแค่สิบนาทีก็พอแล้ว

ผู้หญิง ต้องการอะไรไม่มาก แค่รักเธอ เมื่อคนที่เธอรักกลับมา แบ่งปันเรื่องราวที่เขาพบเจอให้เธอฟังบ้าง ชายหนุ่มเอ๋ย เธอเคยเอาใจใส่ภรรยาของเธอจริงๆบ้างไหม? อย่าปล่อยให้ใจของเธอเย็นชาไปเ สี ยแล้ว ถึงค่อยบอกรักเธอ

หล่อนมอบหัวใจให้เธอแล้ว อย่าทำเป็นมองไม่เห็นอย่ารอให้ถึงวันนั้น วันที่หัวใจของหล่อนไม่มีเธออยู่ข้างในอีกแล้ว วันนั้น เธอเองนั่นแหละที่จะร้องไห้แค่วันละ 10 นาทีก็พอ อย่าลืมส่งต่อให้คนที่คุณรักและเขาก็รักคุณนะ

ขอบพระคุณแหล่งที่มา : นุสนธิ์บุคส์