จำไว้นะ คำว่า “ตลอดไป” มันไม่มีอยู่จริง

บางทีการไขว่คว้าเพื่อให้ได้มา
อาจได้แค่ความว่างเปล่ากลับมา
สิ่งที่ไม่มีอยู่จริงคือคำว่า “ตลอดไป”
เพราะว่าทุกสิ่งแปรผันได้ทุกขณะ
ความรักก็เช่นเดียวกัน

ลองนับดูได้หากคุณเคยสัญญาว่า
จะรักใครคนหนึ่งไปตลอดชีวิตกี่คนแล้ว
แล้วทำได้อย่างที่คิดหรือเปล่า
ไม่เขาเปลี่ยน เราก็เปลี่ยน
ไม่เขาสิ้นบุญ เราก็สิ้นกรรม
กิเลส กามตัญหา ราคะ
คือสิ่งที่เสพเท่าไหร่ก็ไม่มีความอิ่ม
หากคนผู้นั้นไม่รู้จักคำว่าพอ คำว่าอิ่ม
คำว่า “หยุด” จึงไม่มีอยู่จริง
หาก “ศีล” และ “สัจจะ” ไม่ตั้งมั่นอยู่บนคุณงามความดี
ทุกคนพยายามไขว่คว้าเพื่อให้ได้มาซึ่งความรัก
ความหวัง แต่หารู้ไม่ว่า พอได้มาก็ต้องสละออกไป ถึงเวลาของสิ่งนั้นก็ต้องจากเราไป

แม้ว่ารูปกายหยาบของเราที่แสนภูมิใจ
ไม่ว่าคนรักลูก สามี ภรรยา ครอบครัวที่เราแสนห่วงหวง
ข้าวของทรัพย์สมบัติที่เราตระหนี่ถี่เหนียว
จนถึงวันที่เราสิ้นใจก็ไม่มีอะไรเป็นของเราสักอย่างเดียว
วันนี้พวกเธอยังกอดกองทุกข์อยู่เพื่ออะไรกัน
ในเมื่อมันผ่านไปแล้วก็ควรจบ สุดท้ายแม้ได้ของสิ่งนั้นกลับคืนก็มีแต่ความว่างเปล่า

 

ขอขอบคุณที่มาจาก : เห็นทุกข์เห็นธรรม

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here